W najbliższą niedzielę 11 kwietnia przeżywamy święto Miłosierdzia Bożego. Święto to zostało ustanowione przez Papieża Jana Pawła II dla całego Kościoła Powszechnego 30 kwietnia 2000 roku, podczas kanonizacji św. Faustyny. Podstawą ogłoszenia tego Święta są słowa Pana Jezusa skierowane do św. siostry Faustyny, zapisane w "Dzienniczku".

 "Ja pragnę, aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy; ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia" (Dzienniczek 49). 

"Pragnę - powiedział Pan Jezus - aby Święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników" (Dz. 699).

"W dniu tym (...) niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat" (Dz. 699).

"Nie znajdzie żadna dusza usprawiedliwienia - wyjaśnił Jezus - dopóki nie zwróci się z ufnością do miłosierdzia mojego, i dlatego pierwsza niedziela po Wielkanocy ma być świętem Miłosierdzia, a kapłani mają w dniu tym mówić duszom o tym wielkim i niezgłębionym miłosierdziu moim" (Dz. 570).

NOWENNA:

Do święta Miłosierdzia Bożego przygotowujemy się poprzez nowennę. Przez 9 dni (począwszy od Wielkiego Piątku) poprzez modlitwę "koronki" polecamy siebie i innych Miłosierdziu Bożemu.
W naszym kościele nowenna odmawiana jest o godz. 18.00, przed wieczorną Mszą św.

Tekst nowenny pochodzi z "Dzienniczka" siostry Faustyny - "Pragnę, abyś przez te dziewięć dni sprowadziła dusze do zdroju mojego miłosierdzia, by zaczerpneły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie w śmierci godzinie..."

Nowenna przed świętem Miłosierdzia Bożego:
Dzień pierwszy (2 IV 2010):

- "Dziś sprowadź mi ludzkość całą, a szczególnie wszystkich grzeszników, i zanurzaj ją w morzu miłosierdzia mojego. A tym pocieszysz mnie w gorzkim smutku, w jaki mnie pogrąża utrata dusz" (Dz. 1210).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień drugi (3 IV 2010):

- "Dziś sprowadź mi dusze kapłańskie i dusze zakonne, i zanurz je w niezgłębionym miłosierdziu moim. One dały mi moc przetrwania gorzkiej męki, przez nich jak przez kanały spływa na ludzkość miłosierdzie moje" (Dz. 1212).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień trzeci (4 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi wszystkie dusze pobożne i wierne, i zanurz je w morzu miłosierdzia mojego; dusze te pocieszyły mnie w drodze krzyżowej, były tą kroplą pociech wśród goryczy morza" (Dz. 1214).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień czwarty (5 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi pogan i tych, którzy mnie jeszcze nie znają, i o nich myślałem w gorzkiej swej męce, a przyszła ich gorliwość pocieszyła serce moje. Zanurz ich w morzu miłosierdzia mojego" (Dz. 1216).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień piąty (6 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi dusze heretyków i odszczepieńców, i zanurz ich w morzu miłosierdzia mojego; w gorzkiej męce rozdzierali mi ciało i serce, to jest kościół mój. Kiedy wracają do jedności z kościołem, goją się rany moje i tym sposobem ulżą mi męki" (Dz. 1218).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień szósty (7 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi dusze ciche i pokorne, i dusze małych dzieci, i zanurz je w miłosierdziu moim. Dusze te są najwięcej podobne do serca mojego, one krzepiły mnie w gorzkiej konania męce; widziałem je jako ziemskich aniołów, które będą czuwać u moich ołtarzy, na nie zlewam całymi strumieniami łaski. Łaskę moją jest przyjąć zdolna tylko dusza pokorna, dusze pokorne obdarzam swoim zaufaniem" (Dz. 1220).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień siódmy (8 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi dusze, które szczególnie czczą i wysławiają miłosierdzie moje, i zanurz je w miłosierdziu moim. Te dusze najwięcej bolały nad moją męką i najgłębiej wniknęły w ducha mojego. One są żywym odbiciem mojego litościwego serca. Dusze te jaśnieć będą szczególną jasnością w życiu przyszłym, żadna nie dostanie się do ognia piekielnego, każdej szczególnie bronić będę w jej śmierci godzinie" (Dz. 1224)
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień ósmy (9 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi dusze, które są w więzieniu czyśćcowym i zanurz je w przepaści miłosierdzia mojego, niechaj strumienie krwi mojej ochłodzą ich upalenie. Wszystkie te dusze są bardzo przeze mnie umiłowane, odpłacają się mojej sprawiedliwości; w twojej mocy jest im przynieść ulgę. Bierz ze skarbca mojego Kościoła wszystkie odpusty i ofiaruj za nie..." (Dz. 1226).
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

Dzień dziewiąty (10 IV 2010):
- "Dziś sprowadź mi dusze oziębłe i zanurz je w przepaści miłosierdzia mojego. Dusze te najboleśniej ranią serce moje. Największej odrazy doznała dusza moja w Ogrójcu od duszy oziębłej. One były powodem, iż wypowiedziałem; Ojcze, oddal ten kielich, jeżeli jest taka wola Twoja.- Dla nich jest ostateczna deska ratunku uciec się do miłosierdzia mojego" (Dz. 1228)-
- Koronka do Bożego Miłosierdzia...

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.

JAK MODLIĆ SIĘ "KORONKĄ" DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO?
Można ją odmawiać na paciorkach różańca.
1. Początek: Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Wierzę w Boga...
2. Na dużych paciorkach przed każdą dziesiątką: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
3. Na małych paciorkach: Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata (x10).
4. Odmawia się 5 dziesiątek.
5. Na zakończenie: Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny zmiłuj się nad nami i nad całym światem (x3).

Zachęcamy do codziennego odmawiania koronki do Miłosierdzia Bożego także w inne dni roku, o dowolnej porze dnia, a szczególnie w Godzinie Miłosierdzia - czyli o godz. 15.00.

Poniższy tekst o modlitwie różańcowej napisał Ks. Jan Twardowski w swoich "Myślach na każdy dzień". Może także warto modlić się w ten sposób modlitwą "koronki".

"Ktoś nauczył mnie tak modlić się na różańcu, by przy każdym paciorku pomyśleć o innej osobie i - mówiąc różaniec - każde Pozdrowienie Anielskie ofiarować za kogoś innego. Tak w ciągu jednej części różańca można modlić się aż za pięćdziesiąt osób!
Pewen starszy pan powiedział: - Jestem zupełnie sam. Nie mam krewnych. Znajomych nie mogę doliczyć się nawet do dziesięciu. Modlę się tylko za samego siebie.
Jeśli dobrze poszukamy, znajdziemy ich znacznie więcej: nasi rodzice, nauczyciele, przyjaciele, koleżanki, koledzy, którzy poginęli. Tyle osób wokół nas! Różaniec nigdy się nie znudzi, kiedy duchowo spotykamy się z tylu potrzebującymi naszej modlitwy. Może być modlitwą do Matki Bożej o modlitwę w intencji tak wielu" (Ks. Jan Twardowski, "Myśli na każdy dzień").